Gdzie spać na Montmartrze

Kompromis, na jaki trzeba przystać, wybierając Montmartre

Wśród dzielnic, które podróżni rozważają jako bazę w Paryżu, Montmartre jest tym nietypowym wyborem. Nie jest płaski i nie jest centralny w takim sensie, w jakim centralne są Le Marais czy Saint-Germain-des-Prés. To wzgórze na północy miasta, zwieńczone bazyliką Sacré-Coeur, z obwieszonym sztalugami placem Tertre tuż poniżej i Moulin Rouge u podnóża zbocza, przy boulevard de Clichy. Ta geografia to dokładnie powód, dla którego ludzie chcą tu mieszkać, i dokładnie to, co trzeba uwzględnić w planach.

Ten przewodnik celowo nie owija w bawełnę żadnej ze stron. Montmartre daje pobytowi w Paryżu coś, czego nie oferują płaskie, bardziej centralne dzielnice: prawdziwy klimat wioski, brukowane uliczki, które wciąż wyglądają jak miasteczko na wzgórzu, i widoki na dachy, do których nie trzeba stać w kolejce ani kupować biletu. W zamian traci się wygodę. Strome i schodkowe ulice utrudniają ciągnięcie walizki na kółkach i wózek dziecięcy, a każda wyprawa nad Sekwanę, na Île de la Cité, do Luwru czy do wieży Eiffla zaczyna się od zejścia w dół, a powrót oznacza wejście z powrotem pod górę, zwykle metrem, a nie na piechotę. Nic z tego nie sprawia, że Montmartre jest odległy. To 18. dzielnica Paryża w pełnym tego słowa znaczeniu, obsługiwana przez sieć metra tak jak reszta miasta — dystans wynika z różnicy wysokości i charakteru dzielnicy, a nie z tego, że jest się poza Paryżem.

Jak w praktyce wygląda nocleg na Montmartrze

Hotel lub apartament na Montmartrze daje bliskość tarasu przy Sacré-Coeur, placu artystów Tertre i naprawdę rezydencjalnego pasma wąskich uliczek, małych placyków i schodkowych ulic, które pustoszeje, gdy jednodniowy tłum wraca po południu w dół. Wczesne poranki i wieczory to pora, gdy dzielnica najbardziej przypomina samą siebie: otwierające się piekarnie, kolejka linowa jeżdżąca z ułamkiem dziennego tłoku i ciche zakątki kilka minut od turystycznego centrum.

Kompromis wygląda inaczej w zależności od dokładnej lokalizacji. Nocleg blisko szczytu, przy bazylice i placu Tertre, oznacza najbardziej strome dojścia i najgęstsze otoczenie, ale też najkrótszą drogę do głównych atrakcji. Nocleg niżej na wzgórzu, w stronę Abbesses lub Pigalle, łagodzi podejście i przybliża do metra, kosztem nieco dłuższego spaceru pod górę do Sacré-Coeur. Żadna z opcji nie zmienia podstawowego faktu: to Paryż w granicach miasta, obsługiwany metrem, a nie satelickie miasteczko wymagające pociągu.

Poruszanie się z bazą na Montmartrze

Montmartre jest połączony z resztą Paryża kilkoma stacjami metra — Abbesses, Lamarck-Caulaincourt, Anvers, Pigalle i Blanche leżą wokół jego granic — oraz krótką kolejką linową, która pokonuje najbardziej strome odcinki wzgórza obok bazyliki. Nic z tego nie wymaga niczego poza zwykłym biletem lub karnetem na metro; nie trzeba budżetować ani rezerwować żadnego specjalnego transportu.

To, co realnie się zmienia, to czas przejazdu. Z Le Marais czy Saint-Germain-des-Prés wiele głównych atrakcji miasta jest w zasięgu krótkiego spaceru lub jednego przystanku metra. Z Montmartre dotarcie do Luwru, na Île de la Cité i do Notre-Dame lub do wieży Eiffla i Trocadéro zwykle oznacza przejazd metrem z przesiadką, plus dojście od miejsca noclegu do stacji. To zwyczajny codzienny dojazd jak w każdym mieście, a nie udręka, ale przy krótkim pobycie te dodatkowe minuty w każdą stronę się sumują i warto je uwzględnić, planując, ile rzeczy zmieści się w jednym dniu.

wycieczka rowerowa z przewodnikiem przez tylne uliczki Montmartre’u i w dół w stronę centrum

to jeden z praktycznych sposobów na pokonanie tej trasy bez polegania na metrze na każdym odcinku, a przy okazji pozwala zobaczyć najbardziej strome uliczki wzgórza bez chodzenia nimi na piechotę.

Podróżni przyjeżdżający prosto z lotniska powinni też uwzględnić dodatkową odległość: Montmartre leży bliżej północnej granicy miasta, co dla przylotów przez Paris Charles de Gaulle (CDG) może działać na korzyść, podczas gdy przyloty przez Paris Orly (ORY) lub Paris Beauvais (BVA) sprawią, że dojazd będzie odrobinę dłuższy niż z bazy w Le Marais czy Saint-Germain.

Bezpośredni transfer z CDG do hotelu na Montmartrze

eliminuje niepewność przy pierwszym przylocie, zwłaszcza z bagażem i schodami wzgórza do pokonania.

Tłumy i oszustwa, które im towarzyszą

Podejścia do Sacré-Coeur i placu Tertre należą do najbardziej zatłoczonych miejsc turystycznych w Paryżu, a zatłoczone miejsca turystyczne w każdym mieście przyciągają niewielką, ale stałą grupę oszustów żerujących na tłumie. Najlepiej znane jest oszustwo z bransoletką przyjaźni: ktoś zawiązuje odwiedzającemu sznurkową bransoletkę na nadgarstku, czasem pod pretekstem pokazu umiejętności, a potem żąda za nią zapłaty. Równie częste są fałszywe petycje, gdzie prośba o podpis jest w rzeczywistości odwróceniem uwagi, podczas gdy czyjaś ręka sięga po torbę lub portfel. Wystarczy stanowcze „nie” i kontynuowanie drogi; wdawanie się w dyskusję daje im tylko okazję.

Kieszonkowcy działają w tych samych tłumach, zwłaszcza na schodach prowadzących do bazyliki, na samym placu i na liniach metra obsługujących tę okolicę. Nic z tego nie jest powodem, by unikać Montmartre’u ani traktować go jako wyjątkowo niebezpiecznego — to raczej powód, by na tych kilkuset najbardziej zatłoczonych metrach trzymać torbę zapiętą i noszoną z przodu, dokładnie taka sama praktyczna ostrożność jak wokół Luwru czy na linii metra numer 1 w dowolnym innym miejscu miasta. Z dala od bazyliki i placu rezydencjalne uliczki Montmartre’u są zwyczajne i spokojne.

Okolice Moulin Rouge przy boulevard de Clichy również ożywają późną nocą, z naganiaczami zapraszającymi do sąsiednich barów i klubów. To nie tyle niebezpieczne, co nachalne — grzeczna odmowa i kontynuowanie drogi na piechotę w zupełności wystarcza.

Dla kogo naprawdę jest Montmartre

Montmartre wynagradza podróżnym, dla których sama dzielnica jest częścią sensu podróży, a nie tylko miejscem do spania. Jeśli oglądanie miasta z tarasu Sacré-Coeur o wschodzie słońca, spacer po placu Tertre przed przyjazdem grup autokarowych albo plany związane z Moulin Rouge czy kabaretem mają dla ciebie znaczenie, nocleg w zasięgu spaceru zmienia charakter wyjazdu. Pasuje też podróżnym, którym nie przeszkadza nieco więcej czasu w tranzycie każdego dnia w zamian za spokojniejszą, bardziej rezydencjalną bazę wieczorami, gdy wzgórze pustoszeje.

Mniej pasuje tym, którzy mają ograniczenia ruchowe lub ciężki bagaż i odczują każdy schodek i każde zbocze wzgórza; podróżnym z wózkiem dziecięcym, z tego samego powodu; oraz każdemu, dla kogo priorytetem jest zminimalizowanie czasu dojazdu do Luwru, na Île de la Cité, do Notre-Dame czy do wieży Eiffla podczas krótkiego pobytu, gdzie każda dodatkowa przesiadka metrem kosztuje realny czas. Dla takiej podróży Le Marais jest bardziej praktycznym, centralnie położonym wyborem, a Saint-Germain-des-Prés oferuje spokojniejszą, bardziej wypolerowaną bazę na Lewym Brzegu z własnym krótszym dojściem do Luwru i Musée d’Orsay. Montmartre nie konkuruje z nimi pod względem wygody — oferuje coś innego.

Jak najlepiej wykorzystać bazę na Montmartrze

Kilka nawyków sprawia, że ten kompromis działa na twoją korzyść, a nie przeciwko tobie. Zgrupuj czas spędzany na Montmartrze w jeden dedykowany poranek lub wieczór, zamiast wpadać tam i wypadać, bo każda wyprawa pod górę kosztuje czas, a często i schody. Jeśli niesiesz coś ciężkiego, korzystaj z kolejki linowej zamiast najbardziej stromych schodów — jeździ ona wzdłuż głównych schodów do bazyliki i honoruje zwykły bilet metra. Zaplanuj też swoje jeden lub dwa najdalsze wyjazdy — Luwr, Île de la Cité, rejs po Sekwanie — jako pełne wyprawy, a nie szybkie wypady, bo powrót pod górę jest przyjemniejszy zrobiony raz niż kilka razy dziennie.

Jeśli chodzi o jedzenie i targi, własne ulice Montmartre’u, zwłaszcza w okolicach rue Lepic i rue des Abbesses, bronią się bardzo dobrze bez konieczności wyprawy gdziekolwiek indziej.

Kameralna wycieczka kulinarna po piekarniach, serowniach i winiarniach dzielnicy

to dobry sposób na wczesnowieczorną orientację, a dla mniej formalnej opcji piknik zorganizowany w jednej z zielonych przestrzeni Montmartre’u pozwala korzystać z widoków wzgórza bez potrzeby rezerwacji stolika.

Jeśli twój pobyt obejmuje wiele wizyt w muzeach w całym mieście, warto zorganizować wielodniowy Paris Museum Pass jeszcze przed wyjściem każdego poranka, ponieważ obejmuje on wejście w zarezerwowanym przedziale czasowym, którego wymaga dziś kilka głównych atrakcji, i oszczędza ustalanie tego muzeum po muzeum, gdy jest się już w połowie drogi w dół wzgórza.

Praktyczne uwagi przed rezerwacją

Przed rezerwacją noclegu na Montmartrze dokładnie sprawdź adres oferty — kilkaset metrów może oznaczać różnicę między płaską ulicą blisko stacji metra a stromą uliczką w pobliżu szczytu. Zdjęcia pokoju rzadko pokazują nachylenie okolicznej ulicy, więc sprawdzenie mapy warte jest tej dodatkowej minuty. Jeśli podróżujesz z ciężkimi walizkami, wybieraj adresy blisko stacji Abbesses, Lamarck-Caulaincourt lub Blanche — wszystkie leżą w bardziej dogodnych punktach wzgórza niż ulice tuż wokół bazyliki.

Montmartre jest w pełni w zasięgu centralnego Paryża zwykłą siecią metra, bez konieczności specjalnego biletu, rezerwacji czy przesiadki, by tam dotrzeć i wrócić. Uczciwe podsumowanie: to realny kompromis między klimatem a wygodą, a nie wybór między Paryżem a czymś innym. Zdecyduj, która strona tego kompromisu liczy się bardziej dla twojej podróży, i rezerwuj odpowiednio.

Najczęściej zadawane pytania o nocleg na Montmartrze

Czy Montmartre jest zbyt daleko od centrum Paryża?

Nie. Montmartre leży w granicach Paryża, w 18. dzielnicy, i jest połączony z resztą miasta kilkoma liniami metra. Po prostu leży wyżej i bardziej na północy niż Le Marais czy Saint-Germain-des-Prés, więc dojazd nad Sekwanę, do Luwru czy do wieży Eiffla trwa dłużej.

Czy wzniesienia na Montmartrze są realnym problemem?

Uliczki wokół Sacré-Coeur i placu Tertre są naprawdę strome, miejscami ze schodami. Każdy, kto ma ograniczoną mobilność, wózek dziecięcy lub ciężki bagaż, powinien wziąć to pod uwagę i rozważyć hotel niżej na wzgórzu, a nie na samym szczycie.

Czy na Montmartrze jest bezpiecznie w nocy?

Montmartre to zamieszkana, w dużej mierze rezydencjalna dzielnica i większość ulic jest bezpieczna po zmroku. Większej ostrożności wymagają zatłoczone podejścia do Sacré-Coeur i placu Tertre, gdzie kieszonkowcy i oszuści żerują na ruchu turystycznym, a także bezpośrednie sąsiedztwo Moulin Rouge późną nocą.

Na jakie oszustwa uważać w okolicach Sacré-Coeur?

Najbardziej znane to oszustwo z bransoletką przyjaźni, gdzie ktoś zawiązuje odwiedzającemu bransoletkę na nadgarstku, a potem żąda zapłaty. Częste są też fałszywe petycje z prośbą o podpis i datek, zbierane na schodach i na placu. Grzecznie odmów, idź dalej i trzymaj torbę zapiętą i przed sobą.

Jak dojechać z Montmartre do Luwru lub Notre-Dame?

Oba miejsca są dostępne metrem, zwykle z jedną przesiadką, a sama jazda plus dojście zajmują zauważalnie więcej czasu niż z Le Marais czy Saint-Germain-des-Prés. To zwyczajny codzienny dojazd, a nie osobna wyprawa, ale warto to uwzględnić przy planowaniu krótkiego pobytu.

Czy Montmartre jest dobry na pierwszą wizytę w Paryżu?

Sprawdza się, jeśli zobaczenie samego Montmartre’u jest priorytetem i nie przeszkadzają nieco dłuższe dojazdy do pozostałych zabytków miasta. Osoby odwiedzające Paryż po raz pierwszy, które chcą zminimalizować czas dojazdu do Luwru, na Île de la Cité i do wieży Eiffla, zwykle lepiej czują się w Le Marais lub Saint-Germain-des-Prés.

Czy po Montmartrze da się chodzić pieszo, czy trzeba stale korzystać z metra?

Sama dzielnica jest bardzo spacerowa i to jej główny atut, ale przy wyprawach poza nią — nad Sekwanę, do Luwru, na Pola Elizejskie — metro jest praktyczniejszym wyborem niż pokonywanie całej trasy na piechotę.

Czy na Montmartrze jest dużo turystycznego tłoku?

Sacré-Coeur, plac Tertre i ulice tuż wokół Moulin Rouge bywają zatłoczone, zwłaszcza w ciągu dnia i o zachodzie słońca. Kilka ulic dalej Montmartre jest spokojniejszy i bardziej rezydencjalny, co stanowi część jego atutu jako bazy noclegowej.