Waar je bij zonsopgang foto's maakt in Parijs, zonder de drukte

Het uur waarop Parijs leegloopt

Ik dacht vroeger dat de rijen en de drukte bij de grote bezienswaardigheden gewoon een feit waren van een bezoek aan Parijs, iets om omheen te plannen in plaats van te vermijden. Tot ik op een dag in september vroeg genoeg opstond om bij Trocadéro te zijn voordat de lucht volledig was gekleurd, en het hele plein van een stuk of twaalf mensen was. Op dat moment hield zonsopgang op een fotografietruc te zijn en werd het de echte manier waarop ik een ochtend in Parijs plan.

Dit is geen stuk over rustige, verborgen hoekjes van de stad — dat is een andere vraag, en een andere pagina. Dit gaat over timing: welke plekken lonen als je er bent voor de drukte begint, en waarom dat tijdvenster op sommige plekken meer uitmaakt dan op andere. Het antwoord komt steeds terug bij hetzelfde handjevol plekken, allemaal beroemd, allemaal getransformeerd doordat ze bijna leeg zijn.

De Eiffeltoren vanaf Trocadéro

De bekendste foto van Parijs is die van de Eiffeltoren vanaf het esplanade van Trocadéro, aan de overkant van de rivier, waar de toren het eerste licht vangt terwijl het plein zelf nog in de schaduw ligt. Tegen midden ochtend is deze plek dicht bezet met groepen die dezelfde handvol hoeken afwerken, maar bij zonsopgang is het slechts een verspreide groep vroege vogels, de meesten ook met een camera in plaats van door elkaar heen te praten.

De toren zelf hoeft niet open te zijn om dit te laten werken. Je fotografeert hem vanaf de overkant van de Seine, niet vlak eronder staand, dus dit hangt niet af van ticket- of openingstijden — die houd ik hier niet bij, want ze zijn niet het punt van een bezoek bij zonsopgang. Wil je liever direct onder de constructie staan, dan geeft de kant van het Champ de Mars een compleet ander beeld, recht omhoog kijkend door het ijzerwerk, en het is de moeite waard om beide op aparte ochtenden te doen als je de tijd hebt. Voor wie later overweegt waar te staan zodra het licht hoger staat en de drukte is gearriveerd, is de vraag tweede verdieping versus top een aparte beslissing, later op de dag.

Notre-Dame en het Île de la Cité voordat het plein vollopt

De heropende Notre-Dame de Paris staat op het Île de la Cité, en het plein ervoor is openbare ruimte waar je op elk uur naartoe kunt lopen. Bij zonsopgang, met de lage zon op de westgevel en bijna niemand anders ervoor staand, is het een compleet ander gebouw dan het gebouw dat je ‘s middags ziet met een rij die zich uitstrekt over de kasseien. Ik schrijf hier niet over tickettijden of bezoeken aan het interieur — dat hoort elders thuis — alleen over het feit dat de buitenkant en het omliggende plein een vroege aankomst op zichzelf al lonen.

Als je de korte afstand langs de rivier van Notre-Dame terug naar de kant van de Eiffeltoren en Trocadéro loopt, vroeg genoeg, dek je twee van de meest gefotografeerde bezienswaardigheden van Parijs af zonder ook maar één keer in de rij te staan.

een begeleide fotoworkshop die Notre-Dame en het Louvre bezoekt in het vroege ochtendlicht

is een manier om dit te doen met iemand die al weet waar het licht als eerste valt, als je het liever niet alleen wilt uitzoeken bij je eerste bezoek.

Waarom vroeg ook rustiger betekent

De bekende zakkenrollerij rond de Eiffeltoren en het Louvre neemt toe met de dichtheid van de menigte, niet met de locatie zelf. Een vol plein om 14.00 uur geeft dekking die een bijna leeg plein om 7.00 uur eenvoudigweg niet biedt. Ik houd mijn tas overal in de stad nog steeds dicht en blijf alert, maar de spanning van het waken over een menigte om je heen vermindert bijna volledig voordat de touringcars arriveren. Dat is niet de hoofdreden om vroeg op te staan, maar het is een echt bijkomend voordeel van dezelfde keuze.

een privéles die de binnenplaats van het Louvre en de Tuilerieëntuin doorloopt met een fotograaf

is een goede optie als de technische kant, niet alleen de timing, is waar je naar op zoek bent.

Het andere licht van Montmartre

Montmartre werkt op een andere as: in plaats van een monument te fotograferen vanaf de overkant van het water, sta je op de trappen onder de Sacré-Cœur en kijk je terug over de daken terwijl het licht achter de stad opkomt. Het is sowieso al een veel kleinere menigte op elk uur, maar bij zonsopgang zijn de trappen en de kleine straatjes rond de heuvel bijna stil, wat een eigen soort foto oplevert. Ik zou dit combineren met een van de plekken aan de rivier op een andere ochtend in plaats van te proberen beide in één zonsopgang te passen — Montmartre ligt ver genoeg van de Seine dat haasten tussen de twee het doel voorbijschiet.

Voor een breder beeld van waar licht en hoeken in de stad samenkomen, buiten deze twee ochtenden om, is de pagina beste uitzichten in Parijs een nuttige volgende stop, en als de gewoonte van vroeg opstaan blijft hangen, vangt een rustige ochtendrit naar Le Marais in een oldtimer — een privérit in een oldtimer gecombineerd met een wandeling door Le Marais

— hetzelfde vroege licht op een compleet andere reeks straten.

Een praktische noot over timing

De zonsopgang in Parijs verschuift met meer dan twee uur over het jaar, van rond 6 uur ‘s ochtends in juni tot bijna 8.30 uur in december, dus ik plan nooit rond een vast uur. Ik kijk de avond ervoor het datumspecifieke tijdstip op en werk daaruit terug, met als doel 30 tot 45 minuten van tevoren op de plek te zijn, zodat ik de lucht zie veranderen in plaats van aan te komen nadat de kleur al weg is. Dit is het enige tijdsaspect dat er voor dit soort ochtend toe doet — geen openingstijd van een museum, geen schema van een winkel, alleen de lucht zelf.

Zonsopgangfotografie in Parijs: uw vragen beantwoord

Hoe laat moet ik bij de Eiffeltoren aankomen voor zonsopgangfoto’s?

Ik probeer zo’n 30 tot 45 minuten voor zonsopgang op het esplanade van Trocadéro of op het Champ de Mars te zijn, zodat de lucht nog aan het kleuren is en het plein nog niet is volgelopen. Het exacte tijdstip verschuift met het seizoen, dus ik zoek het op voor die specifieke datum in plaats van het uur van het vorige bezoek te hergebruiken.

Is Trocadéro of het Champ de Mars beter voor een zonsopgangzicht op de Eiffeltoren?

Trocadéro kijkt recht op de toren en vangt het eerste licht op de oostkant, wat verklaart waarom de meeste klassieke foto’s daar vandaan genomen worden. Het Champ de Mars plaatst je eronder, kijkend omhoog, wat beter werkt zodra de zon hoger staat, dus ik zie de twee als verschillende foto’s in plaats van een keuze tussen het een of het ander.

Kan ik Notre-Dame fotograferen voordat het opengaat?

Ja. De buitenkant en het plein voor de kathedraal, op het Île de la Cité, zijn openbare ruimte, dus je kunt er rondlopen en de gevel fotograferen ruim voordat het gebouw zelf zijn deuren opent voor de dag. Ik probeer hier geen openingstijd te raden; ik ga gewoon vroeg genoeg zodat het plein nog leeg is.

Is het risico op zakkenrollers lager bij zonsopgang bij de Eiffeltoren en het Louvre?

De bekende zakkenrollerij rond beide plekken hangt samen met de dichte drukte rond het middaguur en ‘s middags, dus een vroege, dunne menigte haalt het grootste deel van de dekking weg waar zakkenrollers op rekenen. Ik houd tassen nog steeds dicht en blijf alert, maar ik heb bij zonsopgang nooit de spanning gevoeld die later op de dag opbouwt.

Verandert het tijdstip van zonsopgang veel tussen zomer en winter in Parijs?

Ja, met meer dan twee uur over het jaar, omdat Parijs vrij noordelijk ligt en de zomertijd volgt. Een zonsopgang in juni rond 6 uur en een in december dichter bij 8.30 uur vragen om andere plannen, dus ik kijk het datumspecifieke tijdstip op in plaats van een vuistregel te volgen.

Is Montmartre ook de moeite waard bij zonsopgang?

Ja, voor een ander beeld. De trappen onder de Sacré-Cœur en de straten rond Montmartre zijn bij zonsopgang bijna leeg, en het uitzicht over de daken vangt hetzelfde lage licht als de foto’s bij de Eiffeltoren, alleen in een andere richting.

Wat moet ik meenemen voor een vroege ochtendwandeling met camera door Parijs?

Een laag voor de koele ochtendlucht, zelfs in de zomer, een opgeladen telefoon of camera, en een geprint of offline kaartfragment voor het geval de verbinding hapert bij de rivier. Ik neem niets mee wat ik niet zou willen kwijtraken, want een vroege wandeling is nog steeds een wandeling door een stad, geen private ruimte.