Kun je in Parijs kraanwater drinken?

Je fles bijvullen in plaats van er een kopen

De eerste keer dat ik mijn fles vulde bij een fontein op een plein bij Montmartre, verwachtte ik half dat iemand me zou tegenhouden. Niemand deed dat, want er was niets om tegen te houden. Kraanwater in Parijs is veilig om te drinken, punt uit, en dat geldt ook voor het water dat door de openbare drinkfonteinen van de stad stroomt. Als je twijfelt of je een filterfles moet inpakken of gewoon een lege fles kunt meenemen, hoef je je geen zorgen meer te maken: een lege fles en een willekeurige kraan volstaan.

Dit is een van die vragen die te veel worden overdacht voor een reis. Mensen stellen zich een oude Europese stad voor en denken dat het water gekookt of gefilterd moet worden, zoals elders wel het geval kan zijn. Parijs is niet zo’n stad. Het kraanwater wordt behandeld en gecontroleerd zoals elk ander nutsvoorziening in een grote hoofdstad, en de lokale bevolking drinkt het dagelijks zonder er een seconde bij na te denken. Hotels geven je kraanwater in de karaf op de kamer. Cafés geven je kraanwater als je om een carafe d’eau vraagt bij je koffie. Niets daarvan vraagt om een speciale aanpak.

Wat Parijs echt nuttig maakt voor een bezoeker, zijn de Wallace-fonteinen. Dit zijn de kleine, donkergroene gietijzeren fonteinen die je zult opmerken verspreid door parken, pleinen en rustigere straten zodra je erop begint te letten. Ze werden in de 19e eeuw gefinancierd door de filantroop Richard Wallace, zodat gewone Parijzenaars toegang zouden hebben tot gratis drinkwater, en de fonteinen die er nog staan werken vandaag nog precies zo: draai aan de hendel of druk op de knop, en er komt hetzelfde water uit als uit de kraan. Er is geen kosten, geen fles te kopen, geen rij bij een kiosk.

Waar je ze daadwerkelijk tegenkomt

Ik zou geen dag plannen rond het opzoeken van Wallace-fonteinen specifiek, want ze staan niet op een officiële, betrouwbare kaart, en een omweg om een fontein te vinden kan meer tijd kosten dan het oplevert. Maar zodra je weet dat ze bestaan, ga je ze vanzelf spotten tijdens het wandelen. Ze duiken meestal op in parken, langs de Seine, op rustige woonpleinen en bij enkele van de drukste bezienswaardigheden. Als je in de rij staat voor de Eiffeltoren of op weg bent naar het Louvre, loont het de moeite om even rond te kijken voordat je in de rij gaat staan, want je hebt misschien tijd om bij te vullen voor je instaptijdslot. Hetzelfde verhaal geldt tijdens een wandeling door Montmartre: tussen de drukte bij de Sacré-Cœur en de rustigere achterstraten duikt er eerder een fontein op dan niet.

Het praktische voordeel is simpel. Een dag sightseeing in Parijs betekent meestal veel wandelen, veel in de rij staan, en lange stukken zonder een voor de hand liggende plek om te gaan zitten. Een hervulbare fles meenemen en bijvullen bij een kraan of fontein betekent dat je nooit hoeft te kiezen tussen betalen voor een fles bij een kiosk naast een monument of gewoon dorst hebben. Over een meerdaagse reis telt dat op tot een merkbare hoeveelheid bespaard plastic en geld, zelfs zonder er een cijfer op te plakken.

Dit is vooral belangrijk buiten het gewone mooie-weerseizoen. De zomer in Parijs kan echte hitte brengen, soms zelfs het soort periode dat lokaal een canicule wordt genoemd, en dan stopt goed gehydrateerd blijven een leuk extraatje te zijn en wordt het iets om echt op te letten. Als je Parijs in de zomer bezoekt, plan dan meer bijvulmomenten in dan je denkt nodig te hebben, neem pauzes uit de directe zon rond het middaguur, en ga er niet van uit dat je de middag zomaar kunt doorzetten op één fles. Hetzelfde geldt als je een één dag in Parijs-route volgt die al vol staat met wandelen tussen bezienswaardigheden.

Een woordje over algemene hygiëne, want dat komt vaak ter sprake bij de watervraag: Parijs is een normale, goed functionerende grote stad. Straten worden schoongemaakt, voedselveiligheid is gereguleerd, en er is niets aan een bezoek dat om speciale voorzorgsmaatregelen vraagt, buiten het gezond verstand dat je in elke grote stad zou gebruiken. Als je dit soort praktische details controleert voor een reis, is het de moeite waard om wat je moet inpakken voor Parijs door te lezen en, als het je eerste bezoek is, de bredere gids voor eerste bezoekers, die de kleine logistieke vragen behandelt die geen eigen aparte zorg verdienen. Als persoonlijke veiligheid meer op je mind is dan waterkwaliteit, geeft de gids is Parijs veilig voor toeristen daar direct antwoord op.

Als je twijfelt wanneer je moet gaan, is de watersituatie sowieso geen probleem, wat echt verschilt per seizoen zijn temperatuur, drukte en daglicht, wat de gids beste tijd om Parijs te bezoeken goed behandelt. En als je liever niet uitgeeft aan flessenwater en op zoek bent naar andere manieren om een middag door te brengen zonder je portemonnee tevoorschijn te halen, is de gids gratis dingen om te doen in Parijs een goede volgende stop.

Wat je nu daadwerkelijk doet met het bespaarde geld

Dit is geen levensveranderend bedrag, maar geen flessenwater kopen voor een paar dagen levert wel wat extra budget op, en het is de moeite waard om er iets mee voor ogen te hebben in plaats van het te laten opgaan aan snacks. Sommige bezoekers steken het in een ervaring die ze anders niet zouden boeken, zoals een middag rijden door Le Marais in een oldtimer met een begeleide wandeling erbij, wat een andere manier is om de stad te zien dan de hele dag over straat lopen. Anderen gebruiken het als aanzet om een echte dag buiten de stad te plannen, zoals een excursie naar Étretat met lunch inbegrepen, wat een langere dag is maar een echt ander landschap dan alles binnen Parijs zelf.

Hoe dan ook, het eigenlijke antwoord op de vraag in de titel heeft geen van die context nodig om overeind te blijven: ja, drink het kraanwater, neem een fles mee en gebruik de Wallace-fonteinen als je er een tegenkomt. Het is een van de weinige dingen aan een bezoek aan Parijs waar geen onderzoek, geen reservering en geen extra uitgave voor nodig is.